श्रावणा रे…

6 Jan

Re Vasanta

श्रावणा रे तू तरी, मजला जरा बिलगून जा.

कोरड्या माझ्या किनाऱ्या, तू जरा भिजवून जा.

.

रिक्त ह्या माझ्या नद्या, ओशाळती तुझिया मुळे.

सागरा आलिंगण्यासी, प्राण त्यांचा तळमळे.

याचना त्यांच्या मनीची, तू जरा ऐकून जा.

श्रावणा रे तू तरी, मजला जरा बिलगून जा…

.

रुक्ष ह्या माझ्या दऱ्या, नवजीवना आसावती.

पक्षी ही आभाळ लांघून, उंच जाऊ पाहती.

पर्वतांच्या श्रुंखलांना, खूळ तू लावून जा.

श्रावणा रे तू तरी, मजला जरा बिलगून जा…

.

आसवांच्या गलबतांचे, नाट्य तू वर पाहशी.

स्वप्नवेड्या ह्या जीवाचे, मर्म ही तू जाणशी.

कोसळूनी तू तरी, स्वप्न ते विझवून जा.

श्रावणा रे तू तरी, मजला जरा बिलगून जा…

Advertisements

2 Responses to “श्रावणा रे…”

  1. Sushant February 13, 2013 at 12:26 pm #

    “आसवांच्या गलबतांचे, नाट्य तू वर पाहशी.

    स्वप्नवेड्या ह्या जीवाचे, मर्म ही तू जाणशी.”

    जिंकला आहेस तू हिमांशू !!

    • Himanshu February 15, 2013 at 12:32 pm #

      Thanks Sushant! 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: